ஆயிரம் பேர்
என்னை அழைத்தாலும்
உன் மெல்லிய குரலில்
என் பெயர்
ஒலிப்பதைக் கேட்கவே
என் உயிர் ஏங்குகிறது

நேற்று என்பது
ஒரு முடிந்து போன கதை
இன்று என்பது
உன் கையில் இருக்கும்
வெற்றுத் தாள்
அழகாக எழுதத் தொடங்கு

ஆயிரம் வார்த்தைகளில்
சொல்ல முடியாத காதலை
உன் ஒற்றை விழி அசைவு
எனக்குக் கடத்திச் செல்கிறது

உலகம் உன்னை
அவசரப்படுத்தலாம் ஆனால்
உன் நிதானமே
உனக்கான வெற்றியைத்
தீர்மானிக்கும்

உன் சிரிப்பில்
நான் கண்டது
என் வாழ்வின் விடை

தோல்விகளைக் கண்டு துவளாதே
அவை உனக்குக் கிடைக்கும் பாடங்கள்
பாடங்களைக் கற்றவன் மட்டுமே
வரலாற்றைப் படைக்கிறான்

என் உலகின் அச்சாணி
உன் அன்பு மட்டுமே

உன் வாழ்க்கை
ஒரு புத்தகம்
இன்றைய பக்கத்தை
ஒரு காவியமாக எழுதுவது
உன் கையில் தான் இருக்கிறது

உன் மௌனம்
ஒரு அழகான சிறை
அதில் ஆயுள் கைதியாக
வாழ்வதையே
என் இதயம் விரும்புகிறது

உன் அமைதி
உன் பலவீனம் அல்ல
அது உன்னைக் காக்கும்
ஒரு கவசம்